جستجو در مقالات منتشر شده


۵ نتیجه برای کودهای آلی

زهره سید جمالی، علیرضا آستارایی، حجت امامی،
دوره ۶، شماره ۲ - ( ۵-۱۳۹۴ )
چکیده

مواد آلی از ترکیبات مهم خاک هستند که اثرهای قابل ملاحظه‌ای بر فراهمی عناصر و بهبود خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیک خاک دارند. رویکرد روزافزون استفاده از گیاهان دارویی، انجام تحقیقات گسترده در مورد آنها در جهت توسعه کشاورزی پایدار را ضروری می‌سازد. به منظور بررسی کاربرد مقادیر مختلف اسید هومیک، کمپوست و کود فسفر بر خصوصیات رویشی و جذب برخی عناصر کم‌مصرف در گیاه دارویی ریحان، یک آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال زراعی ۱۳۹۰ اجرا شد. تیمارها شامل سه سطح اسید هومیک (صفر، ۱۰ و ۲۰ میلی‏گرم در کیلوگرم خاک)، سه سطح کمپوست زباله شهری (صفر، ۵ و ۱۰ تن در هکتار) و سه سطح فسفر (صفر، ۱۰ و ۲۰ میلی‌گرم در کیلوگرم خاک، از منبع کود سوپرفسفات تریپل) بودند. پس از برداشت، وزن خشک اندام هوایی، تعداد ساقه فرعی، ارتفاع ساقه و غلظت و جذب آهن، منگنز، مس و روی در اندام هوایی اندازه‏گیری شد .نتایج نشان داد که اثر اسید هومیک و کمپوست در سطوح دوم و سوم بر ارتفاع ساقه، تعداد ساقه فرعی و وزن خشک اندام هوایی گیاه ریحان در مقایسه با شاهد معنی‏دار بود؛ اما این دو سطح با یکدیگر تفاوت معنی‏دار نداشتند. اثر متقابل اسید هومیک و کمپوست همراه با کود فسفر بر ارتفاع، تعداد ساقه فرعی و وزن خشک اندام هوایی معنی‏دار نبود. کاربرد اسید هومیک و کمپوست موجب افزایش معنی‏دار غلظت عناصر آهن، منگنز، روی و مس در اندام هوایی گیاه شد و کاربرد کودهای آلی فراهمی عناصر آهن، منگنز، روی و مس در خاک را افزایش داد. اثر متقابل اسید هومیک و کمپوست در خاک بر غلظت آهن، منگنز، روی و مس گیاه و مقادیر قابل دسترس در خاک معنی‏دار بود. در اثر متقابل اسید هومیک و کمپوست همراه با فسفر، کاربرد فسفر اغلب موجب کاهش غلظت آهن، منگنز، روی و مس گیاه و مقادیر قابل دسترس آنها در خاک شد. لیکن، بررسی این برهمکنش‌ها نشان می‏دهد که کاربرد کودهای آلی می‌تواند اثر منفی ناشی از زیادی فسفر بر فراهمی این عناصر را تا حدی بهبود بخشد و استفاده از آنها در جهت بهبود شرایط شیمیایی خاک و افزایش خصوصیات رشدی گیاه ریحان توصیه می‌گردد.
مجید فکری، لطیفه قرنجیک،
دوره ۶، شماره ۳ - ( ۸-۱۳۹۴ )
چکیده

به‌منظور بررسی اثر فسفر و پوست سبز پسته (فرآوری نشده و خشک) بر رشد و ترکیب شیمیایی نهال‌های پسته (Pistacia vera L.)، رقم بادامی زرند، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. تیمارها در این آزمایش شامل سه سطح فسفر (صفر، ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم در کیلوگرم خاک) و سه سطح پوست سبز پسته (صفر، ۳ و ۶ درصد وزنی) بود. نتایج نشان داد که در سطح صفر فسفر، مصرف ۳% پوست سبز پسته، وزن خشک اندام هوایی و ریشه، تعداد برگ و سطح برگ نهال‌های پسته را افزایش داد، در صورتی‌که در سطح ۶%، این پارامترها نسبت به شاهد (خاک بدون تیمار فسفر و پوست سبز پسته) کاهش معنی‌داری نشان دادند. همچنین، در شرایط عدم مصرف فسفر، کاربرد ۳ و ۶ درصد پوست سبز پسته موجب افزایش غلظت فسفر، سدیم، روی، آهن و مس در ریشه و اندام هوایی نهال‌های پسته گردید. در سطح صفر پوست سبز پسته، کاربرد ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم فسفر در کیلوگرم خاک باعث افزایش وزن خشک اندام هوایی و ریشه، تعداد برگ و سطح برگ نهال‌های پسته گردید. اما غلظت عناصر ریشه و اندام هوایی، بجز فسفر، با افزودن فسفر کاهش یافت. مناسب‌ترین پاسخ نهال‌های پسته در خصوص وزن خشک اندام هوایی و ریشه، تعداد برگ و سطح برگ نهال‌ها در کاربرد توأم ۳% پوست سبز پسته و ۵۰ میلی‌گرم فسفر در کیلوگرم خاک مشاهده گردید. به طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد که کاربرد ۵۰ میلی‌گرم فسفر در کیلوگرم خاک نسبت به ۱۰۰ میلی‌گرم در کیلوگرم، اثرهای مناسب‌تری را بر رشد و ترکیب شیمیایی نهال‌های پسته دارد. مصرف ۳% پوست سبز پسته همراه با ۵۰ میلی‌گرم فسفر در کیلوگرم خاک سبب بهبود رشد نهال‌های پسته می­شود.


زهره بهاءلو، سعید ریزی، غلامرضا ربیعی، کرامت الله سعیدی،
دوره ۸، شماره ۴ - ( ۱۲-۱۳۹۶ )
چکیده

به منظور بهبود ویژگی­های کمی و کیفی گل لیزیانتوس (Eustoma grandiflorum Mariachi Blue”) آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه سطح ورمی­کمپوست (صفر، ۵ و ۱۰ % حجمی) و سه سطح هیومیک اسید (صفر، ۲ و ۴ کیلوگرم بر متر مکعب) با سه تکرار در محیط گلخانه انجام شد. صفات مورد ارزیابی شامل تعداد برگ و غنچه، تعداد انشعابات، طول و قطر دمگل، عمر گل، طول میانگره­ها، ارتفاع گیاه، قطر ساقه اصلی، وزن تر و خشک هوایی و وزن تر و خشک ریشه بودند. نتایج نشان داد که ورمی‌کمپوست بر صفاتی از جمله طول دمگل، تعداد برگ، ارتفاع و وزن خشک اندام هوایی و هیومیک اسید بر قطر گل، وزن خشک اندام هوایی و وزن تر و خشک ریشه اثر معنی­داری داشته است. همچنین، برهمکنش بین ورمی­کمپوست و هیومیک اسید بر صفاتی همچون طول میانگره، طول دمگل، تعداد برگ، قطر ساقه اصلی، قطر گل، وزن تر و خشک اندام هوایی و وزن تر و خشک ریشه در سطح احتمال ۱% معنی­دار شده است. به­نظر می­رسد که اسید هیومیک تأثیر به­سزایی بر جذب عناصر غذایی، اجزای عملکرد و کیفیت لیزیانتوس دارد. با توجه به اثرهای مثبت تیمارهای افزودن ۵% ورمی­کمپوست و ۲ کیلوگرم بر متر مکعب هیومیک اسید، توصیه می­شود از این کودها در مرحله پس از انتقال نشا برای پرورش گل لیزیانتوس استفاده شود.

رسول عباس‌زاده فاروجی، محمود شور، علی تهرانی فر، بهرام عابدی،
دوره ۱۱، شماره ۱ - ( ۲-۱۳۹۹ )
چکیده

هیومیک اسید و فولویک اسید ترکیباتی پلیمری، طبیعی و آلی هستند که از منابع مختلف مانند مواد آلی خاک (هوموس)، خاک، پیت، لیگنیت اکسیدشده و زغال‌سنگ به­دست می‌آیند. به‌منظور بررسی تأثیر مواد هیومیک بر ویژگی‌های فیزیولوژیک دو گیاه زینتی شمعدانی (.Plargonium spp) و سینداپسوس (.Scindapdud spp) آزمایشی در محل گلخانه پژوهشی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد طی سال‌های ۹۴-۱۳۹۳ انجام گرفت. این پژوهش به‌‌صورت فاکتوریل ۴×۴ بر پایه طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. عامل اول، هیومیک اسید در چهار سطح (صفر، ۲/۰، ۵/۰ و ۱ گرم در لیتر) و عامل دوم، فولویک اسید در چهار سطح (صفر، ۲/۰، ۵/۰ و ۱ گرم در لیتر) بود. نتایج نشان داد که استفاده از هیومیک اسید و فولویک اسید سبب بهبود اکثر ویژگی‌های فیزیولوژیک اندازه­گیری­شده در شمعدانی و سینداپسوس شد. کاربرد هیومیک اسید در غلظت کم، به‌تنهایی توانست ویژگی‌های رشدی گیاه شعمدانی را بهبود بخشد. محتوای کلروفیل و هدایت روزنه­‌ای در گیاه شمعدانی تحت تأثیر کاربرد هیومیک اسید (۰/۲ و ۰/۵ گرم در لیتر) به‌صورت کودآبیاری نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. کاربرد توأم هیومیک اسید و فولویک اسید در این گیاه نیز توانست قند محلول در گیاه را نسبت به تیمار شاهد بهبود بخشد؛ علاوه‌بر این، کاربرد توأم دو ماده منجر به کاهش نشت الکترولیت در مقایسه با تیمار شاهد شد. در گیاه سینداپسوس نیز کاربرد هیومیک اسید در بیشترین غلظت مصرفی به‌تنهایی و یا ترکیب با فولویک اسید منجر به بهبود ویژگی‌های مورد بررسی شد. بدین صورت که کاربرد توأم هیومیک اسید و فولویک اسید منجر به افزایش قند محلول و شاخص سبزینگی (SPAD) در این گیاه شد. همچنین، محتوای کلروفیل گیاه به‌هنگام کاربرد ۱ گرم در لیتر هیومیک اسید به‌صورت کودآبیاری، در مقایسه با تیمار شاهد، افزایش یافت. این مواد، با بهبود شرایط رشدی، منجر به افزایش رشد در گیاهان می­‌شوند. با توجه به نتایج به‌­دست آمده در این پژوهش، کاربرد کودهای آلی هیومیک اسید و فولویک اسید برای بهبود رشد گیاهان زینتی شمعدانی و سینداپسوس پیشنهاد می­‌شود.
مجتبی کمالی، فرزین عبدالهی، اشکان عسگری،
دوره ۱۴، شماره ۱ - ( ۱-۱۴۰۲ )
چکیده

به‌منظور بررسی پاسخ برخی صفات رویشی، کیفی و کمی نشاء و گیاه کامل گوجه‌فرنگی (Solanum lycopersicum) به نوع بستر و کود، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های تصادفی با سه تکرار در شهرستان میناب استان هرمزگان در سال ۱۳۹۹ انجام شد. فاکتور اول شامل چهار نوع بستر کشت نشاء (کوکوپیت + پیت‌ماس، کوکوپیت + پرلیت، کوکوپیت + ورمی‌کمپوست، کوکوپیت + دیت پیت) و فاکتور دوم شامل پنج سطح کود (NPK، کود زیستی فسفوزیست، اسیدهیومیک و جلبک دریایی) بود. نتایج حاصل از آزمایش گلخانه‌ای نشان داد که نوع بستر کاشت و کود اثر معنی‌دار بر صفات نشاء دارد. نتایج اثر اصلی عوامل آزمایش نشان داد که بیش‌ترین تعداد برگ و وزن خشک ریشه نشاء در حضور بستر کوکوپیت + ورمی‌کمپوست به‌دست آمد. کاربرد کود در هر بستر باعث بهبود صفات نشاء شد و کودهای آلی و زیستی در این رابطه کاراتر بودند. به‌طوری‌که بیش‌ترین ارتفاع نشاء در بستر کوکوپیت + ورمی‌کمپوست و کاربرد کود جلبک و بیش‌ترین وزن تازه و حجم ریشه در حضور همین بستر و کاربرد کود فسفوزیست اندازه‌گیری شد. نتایج پژوهش مزرعه‌ای نشان داد که صفات ارزیابی‌شده تحت تأثیر نوع بستر کشت نشاء و تغذیه گیاه در مزرعه قرار می‌گیرد و نشاء‌های به‌دست آمده از بسترهایی که منجر به بهبود این صفات شده‌اند پس از انتقال به زمین اصلی به دلیل رشد رویشی بهتر، این برتری را تا زمان تولید محصول حفظ کرده‌اند. نتایج نشان داد بیش‌ترین تعداد و عملکرد میوه، مواد جامد محلول و اسید آسکوربیک از نشا‌ء‌های تولیدشده در بستر کوکوپیت + ورمی‌کمپوست و کاربرد کودهای آلی به‌دست آمد.


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روابط خاک و گیاه - Isfahan University of Technology می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق