fa اثر کاربرد تیدیازُرون بر اندازه، کیفیت و ماندگاری میوه فیسالیس (Physalis peruviana L.) در شرایط کشت هیدروپونیک پژوهشي Research <strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">فیسالیس یک میوه استوایی و بومی آمریکای جنوبی است و به دلیل دارا بودن طعم خوشایند و خواص دارویی، امروزه در ایران نیز طرفداران زیادی پیداکرده و جزو میوه‌های ارزشمند و گران‌قیمت به شمار می‌رود. مطالعه حاضر به‌منظور بررسی اثر غلظت‌های مختلف تیدیازُرون (</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size: 9pt;"><span style="font-family: times new roman;">TDZ</span></span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">) (صفر، 20 و 40 میلی‌گرم در لیتر) در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تکرار بر اندازه و برخی خصوصیات کیفی میوه فیسالیس انجام گرفت. نتایج به‌دست آمده نشان داد که اندازه و وزن تر میوه در تیمارهای 20 و 40 میلی‌گرم در لیتر به‌طور معنی‌داری</span></span></strong> <strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">(01/0</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size: 9pt;"><span style="font-family: times new roman;">P&le;</span></span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">) </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">نسبت به شاهد افزایش نشان داد. میزان هدایت الکتریکی، مواد جامد قابل ‌حل و</span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;"> همچنین میزان لیکوپن </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">در غلظت بیشتر تیدیازُرون کاهش یافت </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">(01/0</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size: 9pt;"><span style="font-family: times new roman;">P&le;</span></span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">). </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">همچنین، افزایش غلظت تیدیازُرون از 20 به 40 میلی‌گرم در لیتر، به‌طور معنی‌داری موجب افزایش میانگین دیررسی میوه‌ها نسبت به شاهد (به ترتیب 7 و 11 روز) گردید </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">(01/0</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size: 9pt;"><span style="font-family: times new roman;">P&le;</span></span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">)</span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">. از سوی دیگر، مشاهده شد که با افزایش غلظت تیدیازُرون میزان ماندگاری پس از برداشت میوه‌ها به‌طور معنی‌داری افزایش یافت </span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">(01/0</span></span></strong><strong><span dir="LTR"><span style="font-size: 9pt;"><span style="font-family: times new roman;">P&le;</span></span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">)</span></span></strong><strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">، به‌طوری که میوه‌های تیمار نشده، در دمای اتاق، با میانگین ماندگاری 11 روز و میوه‌های تیمار شده با 20 و 40 میلی‌گرم در لیتر تیدیازُرون به ترتیب با میانگین 22 و 28 روز کمترین و بیشترین ماندگاری پس از برداشت را به خود اختصاص دادند. اگرچه کاربرد تیدیازُرون برخی از شاخص‌های کیفی میوه در زمان برداشت را</span></span></strong> <strong><span style="font-size: 11pt;"><span style="font-family: b lotus;">تا حدودی کاهش داد، اما توانست به‌طور قابل ‌توجهی شاخص‌های کمی (اندازه و وزن میوه) و ماندگاری پس از برداشت میوه را افزایش دهد.</span></span></strong><br> &nbsp; <div style="text-align: justify;">Physalis is a tropical fruit, native to South America. Due to its pleasant taste and medicinal properties, it has recently found many fans in Iran, and has been considered as a valuable and expensive fruit. This research, arranged as completely randomized design with three replications, was conducted to investigate the effects of different concentrations of Thidiazuron (0, 20 and 40 mg/L) on size and some qualitative characteristics of physalis fruits. The obtained results showed that fruit size and fresh weight were significantly increased (P&le;0.01) at 20 and 40 mg/L trestments as compared to the control. The electrical conductivity, total soluble solids (TSS) and lycopene content of fruits decreased with increasing concentration of Thidiazuron (P&le;0.01). Also, increasing Thidiazuron concentrations from 20 to 40 mg/L led to significantly increasing (P&le;0.01) fruit maturity time (7 and 11 days, respectively). On the other hand, it was observed that storage life of the fruits was significantly increased (P&le;0.01) by increasing the Thidiazuron concentration. The untreated fruits showed the least shelf life (11 days) at room temperature, while fruits treated with 20 and 40 mg/L Thidiazuron had higher shelf life (22 and 28 days, respectively). Although application of Thidiazouron reduced somehow some qualitative features of the fruits at harvest time, but increased considerably the quantitative traits (fruit size and weight) and fruit shelf life.</div> توت طلایی (فیسالیس), اندازه میوه, لیکوپن, مواد جامد قابل ‌حل, عمر انباری Golden berry (Physalis), Fruit size, Lycopene, TSS, Shelf life. 103 116 http://jspi.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1594-1&slc_lang=fa&sid=1 Bahman Ghasemi بهمن قاسمی No Dept. of Hort. Sci, College of Agric., Tabriz Univ., Tabriz, Iran. گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز Saeideh Alizadeh Salteh سعیده علیزاده سالطه s.alizadeh@tabrizu.ac.ir Yes Dept. of Hort. Sci, College of Agric., Tabriz Univ., Tabriz, Iran. گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز