دوره 13، شماره 2 - ( 6-1401 )                   جلد 13 شماره 2 صفحات 18-1 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Damankeshan B, Shamshiri M, Alaei H. The Effect of Dark Septate Endophytes on Tolerance of Tomatoes to Salinity Stress. JSPI 2022; 13 (2) :1-18
URL: http://jspi.iut.ac.ir/article-1-1599-fa.html
دامن‌کشان بهاره، شمشیری محمد حسین، علایی حسین. اثر قارچ‌های درون‌زی دیواره تیره در افزایش تحمل گوجه‌فرنگی به تنش شوری. روابط خاک و گیاه 1401; 13 (2) :18-1

URL: http://jspi.iut.ac.ir/article-1-1599-fa.html


گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان
چکیده:   (165 مشاهده)
ارتباط گیاه با ریزجاندارانی مانند قارچ‌های درون‌زی دیواره تیره، می‌تواند آثار مضر تنش‌های محیطی مانند شوری را کاهش دهد. در این پژوهش تأثیر قارچ‌های درون‌زی دیواره تیره جدا شده از ریشه‌ نخل خرما بر ‌‌افزایش مقاومت به شوری گوجه‌فرنگی (Lycopersicon esculentum cv. Super cheif) مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور شامل نوع جدایه در 13 سطح [ control (PDA plug)و,Dو-39،وEو-22،وCو-22،وAو-21،وFو-19،وAو-16،وDو-15​​​​،وAو-14،ووCو-11، وDو-10،وBو-8، Bو-4] و شوری در 3 سطح (صفر، 50 و 100 میلی‌مولار کلرید سدیم) با 3 تکرار اجرا شد. گیاهان گوجه‌فرنگی در سطوح مختلف شوری با جدایه‌های قارچی درون‌زی ریشه‌های نخل خرما تلقیح شدند. بر اساس نتایج تجزیه واریانس در تیمار قارچی با جدایه‌های Bو-4 و Cو-11 آثار منفی شوری (تا 100 میلی‌مولار معادل 9/52 دسی‌زیمنس بر متر) بر زیست‌توده گیاه گوجه‌فرنگی کاهش یافت. در شوری 100 میلی‌مولار جدایه Bو-4 بیش‌ترین وزن تازه بوته و جدایه Cو-11 بیش‌ترین وزن خشک بوته را نسبت به سایر تیمارها داشت و نسبت به تیمار بدون قارچ به‌ترتیب %55/51 و %55/26 بیش‌تر بود. با افزایش سطح شوری تا 100 میلی‌مولار جدایه‌های Bو-4،وBو-8،وDو-10 و Cو-11 در کاهش غلظت سدیم، افزایش غلظت پتاسیم و افزایش نسبت پتاسیم به سدیم کارایی زیادی داشتند. تیمار قارچی (Dو-10 و Bو-8) موجب افزایش معنی‌دار غلظت فسفر (19%) نسبت به تیمار بدون قارچ شد. در سطوح مختلف شوری جدایه‌های Cو-11،وDو-39 و Dو-10 موجب افزایش آب نسبی برگ شدند. افزایش شوری تا 50 میلی‌مولار (معادل 5/44 دسی‌زیمنس بر متر) با افزایش وابستگی درون‌زی همراه بود و جدایه Cو-11 و Bو-4 بیش‌ترین افزایش را (%43) نسبت به جدایه‌های دیگر نشان دادند.
متن کامل [PDF 699 kb]   (139 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: ريزجانداران ریزوسفری محرک رشد گیاه
دریافت: 1400/11/11 | پذیرش: 1401/6/10 | انتشار: 1401/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روابط خاک و گیاه - Isfahan University of Technology می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق