دوره 14، شماره 4 - ( 10-1402 )                   جلد 14 شماره 4 صفحات 11-1 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
چکیده:   (758 مشاهده)
آلودگی آب توسط فلزات سنگین، یک تهدید زیست‌محیطی است که سلامت انسان را به خطر می‌اندازد. گیاه‌پالایی از راه تالاب‌های مصنوعی، روشی هماهنگ با محیط زیست برای حذف فلزهای سنگین است. هدف این پژوهش، بررسی عملکرد گیاه دانه قناری (.Phalaris arundinacea L) برای حذف آرسنیک و منگنز محلول در بستر شنی اشباع در زمان‌های مختلف ماندابی (HRT) بود. این پژوهش شامل دو آزمایش جداگانه به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری کاملاً تصادفی با سه تیمار شامل 2 طول بستر (BL) (50 و 100 سانتی‌متر)، 4 غلظت دو فلز سنگین (Ci) (آرسنیک: 0، 2، 4، 6 و منگنز: 0، 10، 20، 30 میلی‌گرم بر لیتر) و 5 زمان ماندابی (3، 6، 9، 12 و 15 روز) در 3 تکرار بود. براساس نتایج، بیشینه جذب آرسنیک (Absmax) مربوط به تیمار 6 میلی‌گرم بر لیتر، زمان ماند 9 روز به میزان 5/88 میلی‌گرم بر لیتر و بیشینه جذب منگنز مربوط به تیمار 30 میلی‌گرم بر لیتر، زمان ماند 9 روز به میزان 29/25 میلی‌گرم بر لیتر بود. فاکتور تجمع زیستی (BCF) گیاه دانه قناری برای آرسنیک و منگنز، به‌ترتیب برابر 2/29 و 0/15 بود که بیان‌گر جذب بیش‌تر آرسنیک نسبت به منگنز به میزان 15/26 برابر بود. مقادیر به‌دست آمده برای جذب سطحی آرسنیک و منگنز توسط بستر شن (qeAs=0.005 mg/g و qeMn=0.004 mg/g) نشان‌دهنده تأثیر بسیار ناچیز این فرایند در این آزمایش بود. میانگین بیشینه بازده گیاه پالایی (RE) منگنز برابر 99/61 درصد در غلظت 20 میلی‌گرم بر لیتر، طول بستر 100 سانتی‌متر و روز پانزدهم،‏ و برای آرسنیک برابر 98/11 درصد در غلظت 6 میلی‌گرم بر لیتر، طول بستر 50 سانتی‌متر و روز ششم بود. با توجه به نتایج، گیاه دانه قناری در شرایط ماندابی و بستر شنی، بازده بسیار مطلوبی در حذف منگنز و آرسنیک محلول نشان داد.
متن کامل [PDF 853 kb]   (323 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روابط خاک (بستر رشد) و گياه در كشت‌هاي گلخانه‌اي
دریافت: 1402/4/5 | پذیرش: 1402/9/16 | انتشار: 1402/12/22

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روابط خاک و گیاه - Isfahan University of Technology می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق