دوره 16، شماره 3 - ( نشریه روابط خاک و گیاه 1404 )
جلد 16 شماره 3 صفحات 21-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
فریدون نورقلی پور*1 
، مریم محمدی2 ، حسین میر سید حسینی2 ، رضا سلیمانی3
، مریم محمدی2 ، حسین میر سید حسینی2 ، رضا سلیمانی3
1- موسسه تحقیقات خاک و آب، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران ، nourfg@yahoo.com
2- گروه علوم و مهندسی خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی داشگاه تهران، کرج، ایران
3- مرکز تحقیقات کشاورزی ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
2- گروه علوم و مهندسی خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی داشگاه تهران، کرج، ایران
3- مرکز تحقیقات کشاورزی ایلام، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ایلام، ایران
چکیده: (719 مشاهده)
پیشینه پژوهش و هدف: کاربرد گوگرد بهعنوان یک عنصر ضروری و سلنیوم در غلظت کم بهعنوان عنصری مفید بهویژه در افزایش تحمل گیاهان به تنشهای محیطی، دارای اهمیت است. در این پژوهش اثر کاربرد گوگرد و سلنیوم بر جذب این عناصر و برهمکنش آنها بر شاخصهای رشد گیاه کلزا بررسی شد.
روشها: آزمایش در شرایط گلخانه و بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تیمار و در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل گوگرد عنصری در دو سطح شامل صفر و 20 میلیگرم بر کیلوگرم (تلقیحشده با باکتری تیوباسیلوس)، دو منبع کودی سلنیوم (سلنات و سلنیت سدیم) در سه سطح کاربرد آن (صفر، دو و چهار میلیگرم بر لیتر) بهصورت محلولپاشی، اعمال شد.
نتایج: بر اساس نتایج، غلظت سلنیوم در دانه بیشتر از شاخساره بود (0/395 در برابر 0/251 میلیگرم بر کیلوگرم) ولی مقدار جذب آن در شاخساره بیشتر از دانه بود (2/52 در برابر 1/2 میکروگرم در گلدان). کاربرد گوگرد باعث افزایش معنیدار وزن خشک شاخساره (34 درصد) و وزن دانه کلزا (89 درصد) نسبت به شرایط بدون کاربرد گوگرد شد. کاربرد سلنیوم از منبع سلنات نسبت به سلنیت، باعث جذب مقدار بیشتر سلنیوم در شاخساره (2/71 در برابر 2/33 میکروگرم در گلدان) و دانه کلزا (1/39 در مقابل 1/01 میکروگرم در گلدان) شد.
نتیجهگیری کلی: در شرایط بدون تنش، کاربرد سلنیوم باعث افزایش معنیدار عملکرد دانه کلزا نشد. هنگامی که سلنیم از منبع سلنات با غلظت ۴ گرم در لیتر محلولپاشی شد، غلظت سلنیوم در دانه بهبود یافت و آن را برای اهداف غنیسازی دانه مناسب نمود.
روشها: آزمایش در شرایط گلخانه و بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی با سه تیمار و در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل گوگرد عنصری در دو سطح شامل صفر و 20 میلیگرم بر کیلوگرم (تلقیحشده با باکتری تیوباسیلوس)، دو منبع کودی سلنیوم (سلنات و سلنیت سدیم) در سه سطح کاربرد آن (صفر، دو و چهار میلیگرم بر لیتر) بهصورت محلولپاشی، اعمال شد.
نتایج: بر اساس نتایج، غلظت سلنیوم در دانه بیشتر از شاخساره بود (0/395 در برابر 0/251 میلیگرم بر کیلوگرم) ولی مقدار جذب آن در شاخساره بیشتر از دانه بود (2/52 در برابر 1/2 میکروگرم در گلدان). کاربرد گوگرد باعث افزایش معنیدار وزن خشک شاخساره (34 درصد) و وزن دانه کلزا (89 درصد) نسبت به شرایط بدون کاربرد گوگرد شد. کاربرد سلنیوم از منبع سلنات نسبت به سلنیت، باعث جذب مقدار بیشتر سلنیوم در شاخساره (2/71 در برابر 2/33 میکروگرم در گلدان) و دانه کلزا (1/39 در مقابل 1/01 میکروگرم در گلدان) شد.
نتیجهگیری کلی: در شرایط بدون تنش، کاربرد سلنیوم باعث افزایش معنیدار عملکرد دانه کلزا نشد. هنگامی که سلنیم از منبع سلنات با غلظت ۴ گرم در لیتر محلولپاشی شد، غلظت سلنیوم در دانه بهبود یافت و آن را برای اهداف غنیسازی دانه مناسب نمود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فراهمي آب و عناصر غذایی خاك براي گياه
دریافت: 1403/12/10 | پذیرش: 1404/4/24 | انتشار: 1404/6/31
دریافت: 1403/12/10 | پذیرش: 1404/4/24 | انتشار: 1404/6/31
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Journal of Soil and Plant Interactions by http://jspi.iut.ac.ir is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.
