نشریه علمی پژوهشی روابط خاک و گیاه

پیشینه پژوهش و هدف: ذرت محصولی، با حساسیت زیاد به شوری خاک بوده؛ درنتیجه افزایش مقاومت آن در برابر تنش شوری بسیار مهم است.
روش‌ها: اثر جدایه‌های افراطی‌پسند بومی خراسان رضوی، با بیش‌ترین توانایی در تولید تری‌ایندول‌استیک اسید (IAA)، انحلال فسفات‌های نامحلول (PSB) و تولید اگزوپلی‌ساکاریدها (EPS)، بر عملکرد، اجزای عملکرد و غلظت عناصر کم‌مصرف ذرت فوق شیرین (رقم الیکا)، بررسی شد. این پژوهش در سه آزمایش مجزای فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی انجام شد. هر آزمایش شامل دو فاکتور: 1) نوع باکتری (شورپسند، قلیاپسند و شورقلیاپسند) و 2) سه جدایه بومی مختلف از سه نوع باکتری شورپسند (H5،وH9 و H22)، قلیاپسند (A11،وA14 و A16) و شورقلیاپسند (HA7،وHA8 و HA9)، و دو شاهد (محیط کشت بدون باکتری و آب) در نه تکرار در شرایط سه خاک شور، قلیا، و شور-قلیا در سال 1403 بود.
نتایج: میانگین تولید غلظت IAA، PSB و EPS برای شورپسندها به‌ترتیب mg L^-1و74/6،و44/5 و µM L^-1و29/3، قلیاپسندها mg L^-1و1390/5،و135/7 و µM L^-1و19/1 و شورقلیاپسندها mg L^-1و256/0 و 41/7 و  µM L^-1و99/79 به‌دست آمد. میانگین اجزای عملکرد، غلظت عناصر کم‌مصرف به جز آهن در گروه شورقلیاپسندها و میانگین عملکرد ذرت در گروه شورپسندها بیش‌تر بود. باکتری‌های قلیاپسند در جذب آهن (mg kg^-1و145/4) و منگنز (mg kg^-1و34/6) نسبت به دو گروه دیگر برتری نشان دادند. کارایی جذب عناصر کم‌مصرف قلیاپسندها، احتمالاً به‌علت غلظت ناکافی سدیم، به اندازه دو گروه دیگر زیاد نبود، ولی A14 عملکرد بیش‌تری (kg m^-2و2/245) نسبت به سایر قلیاپسندها داشت.
نتیجه‌گیری کلی: بیشینه میانگین عملکرد ذرت در جدایه شورپسند H5 با  kg m^-2و3/879 و سپس در جدایه شورقلیاپسند HA8 با  kg m^-2و2/825 مشاهده شد. بین بیشینه (H5) و کمینه (A11) عملکرد ذرت تفاوتی برابر kg m^-2و2/7 مشاهده شد. عملکرد کم‌تر ذرت در جدایه‌های شورقلیاپسند، احتمالاً به‌دلیل شوری زیاد خاک آن (dS m^-1 34/1) در مقایسه با جدایه‌های شورپسند (dS m^-1و12/5) بود.

واژه‌های کلیدی: تری‌ایندول‌استیک اسید، ذرت فوق شیرین، شورقلیاپسندها، عناصر کم‌مصرف.

متن کامل [PDF 1604 kb]   (112 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

---

---