دوره 11، شماره 2 - ( 6-1399 )                   جلد 11 شماره 2 صفحات 77-92 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

salehi Y, Zarehaghi D, Neyshabouri M R, Dabbagh Mohammadi Nasab A. Evaluation of Some Physiological and Morphological Characteristics of Basil and Tomato Under Intercropping and Deficit Irrigation in Greenhouse Conditions. JSPI. 2020; 11 (2) :77-92
URL: http://jspi.iut.ac.ir/article-1-1475-fa.html
صالحی یاسین، زارع حقی داود، نیشابوری محمد رضا، دباغ محمدی نسب عادل. بررسی شاخص‌های فیزیولوژیک و مورفولوژیک ریحان و گوجه‌فرنگی تحت تأثیر کشت مخلوط و کم‌آبیاری در شرایط گلخانه‌ای. مجله روابط خاک و گیاه. 1399; 11 (2) :77-92

URL: http://jspi.iut.ac.ir/article-1-1475-fa.html


گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زنجان
چکیده:   (358 مشاهده)
کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص میتواند پایداری عملکرد را افزایش دهد. کم­آبیاری به‌عنوان یک عامل محدودکننده رشد، شاخصهای عملکردی گیاهان را تحت تأثیر قرار میدهد. بر این اساس این پژوهش با هدف بررسی تأثیر نوع کشت: کشت خالص گوجهفرنگی (T)، کشت خالص ریحان (B) و کشت مخلوط این دو (50T:50B)، و سطوح مختلف رطوبتی شامل چهار دوره زمانی آبیاری بر اساس گنجایش مزرعه‌ای خاک (FC): آبیاری بدون تنش آبی در ناحیه ریشه FC1-85/0 و سطوح تنش FC85/0-7/0، FC7/0-5/0 و FC5/0-3/0 به‌صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور و جمعاً 12 تیمار در سه تکرار انجام گرفت. صفات شامل شاخص سبزینگی، هدایت روزنهای، شاخص سطح برگ، دما و وزن تازه و خشک بوته اندازهگیری شد. بیشترین وزن تازه و خشک بخش هوایی بوته گوجه‌فرنگی در تیمار FC85/07/0 و کشت مخلوط (73/349 و 42/69 گرم در بوته) و کمترین آنها در سطح رطوبتی FC5/0-3/0 و کشت خالص (66/204 و 42/40 گرم در بوته) حاصل شد. شاخص سطح برگ گوجه‌فرنگی تا سطح رطوبتی FC7/0-5/0 کاهش معنیداری نداشت. برای ریحان بیشترین وزن تازه و خشک بوته (71/91 و 39/16 گرم در بوته) و شاخص سطح برگ (99/1845 سانتیمتر مربع در بوته) در کشت خالص و بهترتیب در سطح بدون تنش و FC85/0-7/0 به‌دست آمد. گوجهفرنگی در رقابت برون گونهای نسبت به ریحان غالبیت داشت و عملکرد ریحان را به‌صورت چشمگیری تحت تأثیر قرارداد. در نهایت بر اساس نتایج این پژوهش کشت مخلوط ریحان و گوجهفرنگی تا سطح رطوبتی 50 درصد گنجایش مزرعه‌ای منجر به کاهش هدررفت آب و افزایش عملکرد میوه مجموع دو گیاه با توجه به آب مصرفی شده است.
متن کامل [PDF 526 kb]   (102 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: 1398/4/29 | پذیرش: 1399/6/10 | انتشار: 1399/6/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روابط خاک و گیاه - Isfahan University of Technology می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Soil and Plant Interactions -Isfahan University of Technology

Designed & Developed by : Yektaweb