نشریه علمی پژوهشی روابط خاک و گیاه

 پیشینه پژوهش و هدف: خشکی مهم‌ترین عامل کاهش‌دهنده رشد گیاهان زراعی است. با این وجود مدیریت‌هایی مانند استفاده از ترکیبات نوین گیاهی می‌تواند نقش مؤثری را در پایداری رشد و عملکرد گیاهان زراعی در شرایط کم‌آبی داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر سطوح مختلف آبیاری و کاربرد ترکیب Hb-101 (استخراج‌شده از درخت کاج) بر ویژگی‌های رشدی و عملکرد کینوا (Chenopodium quinoa) در شرایط تنش کم‌آبی انجام شد.
روش‌ها: آزمایش در دو سال زراعی در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ملکان به‌صورت کرت‌های خردشده با طرح بلوک‌های کامل تصادفی اجرا شد. تیمار‌ها شامل غلظت‌های ترکیب Hb-101 (غلظت‌های 0، 3، 6 و 9 در هزار) و رژیم‌های مختلف آبیاری (آبیاری پس از 70، 100، 130 و 160 میلی‌متر تبخیر از تشت تبخیر) بود.
نتایج: کاهش میزان آب آبیاری بر ارتفاع بوته‌ها، سطح برگ‌ها، شاخص کلروفیل و عملکرد دانه تأثیر منفی داشت. به‌ویژه در تیمار آبیاری پس از 160 میلی‌متر تبخیر از تشت، کاهش قابل‌توجهی در این ویژگی‌ها مشاهده شد. از سوی دیگر، کاربرد ترکیب Hb-101 سبب افزایش ارتفاع بوته‌ها و سطح برگ‌ها شد. همچنین ترکیب Hb-101 موجب کاهش سطح اسید آبسیزیک در برگ‌ها شد که به نظر می‌رسد یکی از دلایل کاهش مقاومت روزنه‌ای تحت تنش کم‌آبی باشد. کاربرد این ترکیب همچنین بهبود ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی برگ‌ها را به‌دنبال داشت که می‌تواند در تقویت مقاومت گیاه در برابر تنش‌های محیطی مؤثر باشد.
نتیجه‌گیری کلی: کاربرد ترکیب Hb-101 توانست سبب بهبود ویژگی‌های فیزیولوژیک، رشد و عملکرد کینوا، فارغ از سطح آبیاری شد. بنابراین استفاده از این ترکیب به‌ویژه در شرایط محدودیت آبی می‌تواند به‌عنوان یک روش مؤثر برای بهبود تولید کینوا در مناطق با کمبود منابع آبی پیشنهاد شود.

واژه‌های کلیدی: کینوا، خشکی، Hb-101، رشد گیاه، عملکرد دانه، آنتی‌اکسیدان‌ها.

متن کامل [PDF 935 kb]   (127 دریافت)    

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

---

---