دوره 17، شماره 2 - ( نشریه روابط خاک و گیاه 1405 )
جلد 17 شماره 2 صفحات 94-77 |
برگشت به فهرست نسخه ها
1- گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان، اردکان، ایران
2- گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان، اردکان، ایران ،mdehestani@ardakan.ac.ir
2- گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه اردکان، اردکان، ایران ،
چکیده: (294 مشاهده)
پیشینه پژوهش و هدف: گیاه نرگس رقم "شهلا" (Narcissus tazetta L. cv. Shahla) از گونههای ارزشمند زینتی و دارویی است که بهدلیل عطر مطبوع و کیفیت گل، جایگاه ویژهای در صنعت گلکاری کشور دارد. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر محرکهای زیستی طبیعی، سدیم نیتروپروساید و ملاتونین بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی نرگس رقم "شهلا" بود.
روشها: این آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با نه تیمار و سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل عصاره برگ مورینگا (2/5 و 5 درصد)، عصاره جلبک دریایی (20 و 40 گرم در لیتر)، سدیم نیتروپروساید (50 و 100 میلیمولار) و ملاتونین (0/1 و 0/5 میلیمولار) بودند که در دو نوبت به روش محلولپاشی برگی اعمال شدند. نوبت اول کاربرد تیمارها حدود ۳۰ روز پس از کاشت، زمانی که گیاهان ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر داشتند و مرحله دوم ۱۵ روز پس از اولین محلولپاشی صورت گرفت.
نتایج: بیشترین طول برگ (365/2 میلیمتر) و وزن تازه شاخساره (29/6 گرم در بوته) در تیمار 0/1 میلیمولار ملاتونین مشاهده شد. بیشترین عرض برگ (45/3 میلیمتر)، وزن تازه ریشه (40/5 گرم در بوته) و عمر گلجایی (12 روز) در تیمار 5 درصد عصاره برگ مورینگا حاصل شد. کمترین نشت یونی (8/75 درصد) در تیمار 20 گرم در لیتر جلبک دریایی و بیشترین آن (94/7 درصد) در شاهد ثبت شد. بیشترین میزان پروتئین کل (4/06 میلیگرم بر گرم وزن تازه)، فعالیت پراکسیداز (2/12 ΔOD min⁻¹ mg⁻¹ protein) و کاتالاز (3/24 ΔOD min⁻¹ mg⁻¹ protein) نیز در تیمار 100 میلیمولار سدیم نیتروپروساید بهدست آمد که نسبت به شاهد افزایش معنیدار نشان داد.
نتیجهگیری کلی: بهطور کلی، تیمارهای عصاره برگ مورینگا و سدیم نیتروپروساید بیشترین نقش را در بهبود شاخصهای مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی گل نرگس رقم "شهلا" داشته و بر این اساس میتوانند بهعنوان رویکردی کارآمد برای ارتقاء عملکرد رشد و کیفیت نرگس رقم "شهلا" پیشنهاد شوند.
روشها: این آزمایش در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با نه تیمار و سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل عصاره برگ مورینگا (2/5 و 5 درصد)، عصاره جلبک دریایی (20 و 40 گرم در لیتر)، سدیم نیتروپروساید (50 و 100 میلیمولار) و ملاتونین (0/1 و 0/5 میلیمولار) بودند که در دو نوبت به روش محلولپاشی برگی اعمال شدند. نوبت اول کاربرد تیمارها حدود ۳۰ روز پس از کاشت، زمانی که گیاهان ارتفاع ۲۰ تا ۲۵ سانتیمتر داشتند و مرحله دوم ۱۵ روز پس از اولین محلولپاشی صورت گرفت.
نتایج: بیشترین طول برگ (365/2 میلیمتر) و وزن تازه شاخساره (29/6 گرم در بوته) در تیمار 0/1 میلیمولار ملاتونین مشاهده شد. بیشترین عرض برگ (45/3 میلیمتر)، وزن تازه ریشه (40/5 گرم در بوته) و عمر گلجایی (12 روز) در تیمار 5 درصد عصاره برگ مورینگا حاصل شد. کمترین نشت یونی (8/75 درصد) در تیمار 20 گرم در لیتر جلبک دریایی و بیشترین آن (94/7 درصد) در شاهد ثبت شد. بیشترین میزان پروتئین کل (4/06 میلیگرم بر گرم وزن تازه)، فعالیت پراکسیداز (2/12 ΔOD min⁻¹ mg⁻¹ protein) و کاتالاز (3/24 ΔOD min⁻¹ mg⁻¹ protein) نیز در تیمار 100 میلیمولار سدیم نیتروپروساید بهدست آمد که نسبت به شاهد افزایش معنیدار نشان داد.
نتیجهگیری کلی: بهطور کلی، تیمارهای عصاره برگ مورینگا و سدیم نیتروپروساید بیشترین نقش را در بهبود شاخصهای مورفوفیزیولوژیک و بیوشیمیایی گل نرگس رقم "شهلا" داشته و بر این اساس میتوانند بهعنوان رویکردی کارآمد برای ارتقاء عملکرد رشد و کیفیت نرگس رقم "شهلا" پیشنهاد شوند.
واژههای کلیدی: آنزیمهای آنتیاکسیدان، سدیم نیتروپروساید، عصاره برگ مورینگا، عصاره جلبک دریایی، ملاتونین.
نوع مقاله: پژوهشي |
موضوع مقاله:
رشد گیاهان در شرایط تنش
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
Journal of Soil and Plant Interactions by http://jspi.iut.ac.ir is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
استفاده از مطالب ارایه شده در این پایگاه با ذکر منبع آزاد می باشد.
